Ludzie

Bal Walenty, Ks., (1920-2002)

Wpisany przez Admin

Wkrótce po maturze, w roku 1939 wstąpił do przemyskiego Seminarium Duchownego. Wybuch II wojny światowej o blisko rok przesunął mu moment rozpoczęcia studiów filozoficzno-teologicznych. Zainaugurował je dopiero w czerwcu 1940 r., w tymczasowej siedzibie Seminarium w Brzozowie. Formację duchowo-intelektualną uwieńczył święceniami kapłańskimi, które przyjął 30 grudnia 1944 r. w bazylice w Starej Wsi z rąk bp. Franciszka Bardy.
W kwietniu 1945 r. skierowany został na posadę wikariusza do Borku Starego. Pracował tam trzy lata. Następnie, w 1948 r. został wikariuszem parafii farnej w Rzeszowie. W roku 1951, po aresztowaniu katechety I Liceum Ogólnokształcącego ks. S. Kulanowskiego, przejął jego obowiązki – katechizację licealistów i zarząd kościołem gimnazjalnym. Nadto włączył się do pracy w Zespole Szkół Mechanicznych. Na terenie szkolnym katechizował wówczas zaledwie dwa lata do 1953 r., gdyż władze komunistyczne usunęły stamtąd nauczanie religii. Mimo to kontynuował pracę z młodzieżą, organizując zajęcia w kościele gimnazjalnym i zakrystii. W roku 1954, pod nieobecność proboszcza fary ks. Jana Stączka, który został usunięty ze stanowiska przez komunistów, ks. Bal objął zarząd parafii. Funkcję tę sprawował do stycznia 1957 r. Wtedy też powrócił na etat katechety w Liceum. Również i tym razem pracował tam zaledwie dwa lata, gdyż w roku 1959 władze państwowe ponownie usunęły religię ze szkoły. Od tego czasu, przez okres kilkunastu lat, katechizował licealistów w pomieszczeniach kościoła gimnazjalnego. Kolejnym zadaniem jakie zleciły mu w 1966 r. władze diecezjalne było zorganizowanie duszpasterstwa akademickiego w Rzeszowie. W tym celu urządzał spotkania i odczyty dla środowisk studenckich. W roku 1970, po utworzeniu parafii przy kościele gimnazjalnym, został jej pierwszym proboszczem. Doszły mu więc nowe obowiązki, mimo to jeszcze przez kilka lat prowadził katechizację młodzieży, gdyż na sercu leżało mu dobro młodzieży. Nie zaniedbywał przy tym swych najważniejszych zadań – organizowania parafii, animowania pracy duszpasterskiej i troski o świątynię. W roku 1979 odzyskał dla celów kultowych część pomieszczeń kościelnych, przez co naraził się na szykany ze strony władz komunistycznych oraz otrzymał karę jednego roku więzienia w zawieszeniu. Przeprowadził także kompleksowy remont świątyni. Od 29 VIII 1983 r. aż do chwili przejścia na emeryturę w sierpniu 1998 r. był też dziekanem dekanatu Rzeszów I. Ks. Bal był niezwykle barwną postacią Rzeszowa, o ogromnym autorytecie, na co zapracował gorliwością duszpasterską, wieloletnią posługą katechetyczną, głęboką wiarą, przywiązaniem do Kościoła katolickiego oraz szczerym patriotyzmem. Jego działalność i zasługi doceniły zarówno władze kościelne, obdarzając go wieloma godnościami, m. in. kanonią w Jarosławskiej Kapitule Kolegiackiej (2 IX 1975 r.), prałaturą papieską (1992) i tytułem protonotariusza apostolskiego (18 X 2001 r.), jak i władze samorządowe, nadając mu w dniu 23 IV 1994 r. tytuł Honorowego Obywatela Rzeszowa. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 10 stycznia 2002 r. Pochowany został na rzeszowskim cmentarzu komunalnym na Wilkowyi.
Ks. Andrzej Motyka