Ludzie

Biografie proboszczów rzeszowskiej Fary

2. Sylwetki proboszczów Aktualny stan badań pozwala podać dane trzydziestu czterech osób pełniących obowiązki zarządcy rzeszowskiej parafii farnej. Oto ich biografie zestawione w porządku chronologicznym:

Jan (1457- ok. 1461) .

Piotr (1461-1477) .

Andrzej (1478-1483) – Około 1478 r. otrzymał urząd proboszcza rzeszowskiego. Od ok. 1480 z funkcją tą łączył obowiązki dziekana rzeszowskiego. W roku 1482 otrzymał prezentę na probostwo w Dynowie. Zapewne nie objął tego urzędu, gdyż wkrótce, tj. przed 14 marca 1483 r., zmarł .

Maciej z Pułtuska (1484-1494).

Tomasz z Harty (1500-1504) – Dostępne dziś źródła podają, iż był on proboszczem rzeszowskim w latach 1500-1504. Wydaje się jednak, że urząd ten sprawował kilka lat dłużej – do 1508 r.

Miński Piotr, zwany Piotrem z Czchowa (1508 –1514) – Proboszczem rzeszowskim zamianowany został w marcu 1508 r. Wcześniej, ok. 1503 r. otrzymał probostwo w Pruchniku, z którego zrezygnował dopiero w 1510 r. W 1505 r. przyjął w dzierżawę probostwo w Samborze. Od 1508 r. z obowiązkami proboszcza rzeszowskiego łączył również funkcję proboszcza w Słocinie. Dnia 15 lutego 1514 r. otrzymał prezentę na prepozyta przemyskiej kapituły katedralnej, ale w objęciu tej godności przeszkodziło mu plebejskie pochodzenie. Zmarł przed 30 kwietnia 1514 r.

Piotr z Pruchnika (1514-1542) – Proboszczem rzeszowskim zamianowany został najprawdopodobniej w 1514 r. Z urzędem tym łączył również obowiązki proboszcza słocińskiego. Dnia 19 maja 1542 r. otrzymał prezentę na kanonię w kapitule katedralnej w Przemyślu i wtedy zapewne złożył rezygnację z obu probostw. Kanonię w kapitule otrzymał jednak nieco później, dopiero dnia 1 stycznia 1544 r. W listopadzie 1546 r. został archidiakonem katedralnym .

Siepiechowski (Sepichowski, Sepuchowski, Słotwiński) Piotr (1542-1558) – Był kanonikiem przemyskiej kapituły katedralnej. Dnia 16 czerwca 1542 r., po otrzymaniu beneficjum rzeszowskiego i słocińskiego, zrezygnował z kanonii na rzecz Jana Drohojowskiego,. Na oba te probostwa instytuowany był 19 maja 1542 r. Z dniem 1 stycznia 1544 r. ponownie znalazł się w szeregach kapituły przemyskiej. We wrześniu 1546 r. został archidiakonem przemyskim, a 24 czerwca 1547 r. – prokuratorem kapituły. Dnia 3 lipca 1548 r. wybrano go komendarzem wieczystym w Krośnie, jednakże po kilku miesiącach, dnia 1 stycznia 1549 r. zrezygnował z tej komendy. Dwa lata później, 24 czerwca 1551 r. wybrany został prokuratorem mensy biskupiej. Z probostwa rzeszowskiego zrezygnował 19 lutego 1558 r. Zmarł przed 2 października 1559 r.

Biejkowski Jan (1558-1571) – Posiadał szereg urzędów świeckich i kościelnych. Był m. in. stolnikiem przemyskim, notariuszem grodu przemyskiego (ok. 1559), kanonikiem kapituły poznańskiej (od 5 X 1558 r.), archidiakonem katedry przemyskiej (2 X 1559 – zrezygnował 16 VI 1565), kanonikiem kapituły katedralnej przemyskiej (kanonia w Pikulicach), proboszczem w Husakowie (od 10 II 1560) oraz prepozytem szpitala w Przemyślu (zrezygnował 27 I 1571 r.). Był prezentowany na probostwo w Czerminie (diecezja krakowska). Proboszczem w Rzeszowie został przed 5 marca 1558 r. Urząd ten pełnił przez kilkanaście lat. Zrezygnował z niego 4 stycznia 1571 r. Większość tych funkcji pełnił jako kleryk, gdyż – jak wynika z dostępnych źródeł – do 1571 r. nie przyjął święceń kapłańskich. Obejmując funkcję archidiakona przemyskiego zobowiązał się przyjąć przynajmniej święcenia diakonatu. Później prosił o przesunięcie mu terminu święceń. Ostatecznie jednak zrezygnował z urzędu archidiakona nie przyjmując święceń. Nie wiadomo czy w okresie późniejszym przyjął sakrament kapłaństwa. Zmarł przed 1619 r.

Braniecki (Branecki) Jerzy (1571-1611) – Pełnił szereg ważnych urzędów publicznych. Był m.in. sekretarzem królewskim, deputowanym „ad Judicis Tribunalis” (1599 i 1610), kanonikiem sandomierskim, prepozytem kapituły katedralnej w Przemyślu (od 8 VI 1598 r.). Prawdopodobnie posiadał także probostwo w Domaradzu. Na proboszcza rzeszowskiego instytuowany został ok. 1571. Tę ostatnią funkcję pełnił aż do swej śmierci. Zmarł przed 26 października 1611 r.

Markowic (Biecki) Andrzej (1611-1623) – Pochodził z Biecza, zapewne z rodziny mieszczańskiej. Jego ojciec miał na imię Marek. W młodości Andrzej wiele się kształcił, gdyż później pełnił obowiązki bakałarza. Oddawał się też filozofii. Proboszczem w Rzeszowie został 26 października bądź 14 grudnia 1611 r. W roku 1621 w Rzeszowie wybuchł wielki pożar, na skutek którego znacznemu zniszczeniu uległo miasto, a także kościół farny. Wydaje się więc, że troszczył się o pomoc dla poszkodowanej ludności oraz o odbudowę zniszczonych obiektów. Proboszczem farnym był do ok. 26 kwietnia 1623 r.