Bp Edward Białogłowski

Biskup Edward Białogłowski

Wpisany przez Admin
Herb Biskupa Edwarda

Herb Biskupa Edwarda Białogłowskiego

Z samej nazwy wynika, iż hierarcha pełniący urząd biskupa pomocniczego ma obowiązek wspierać biskupa diecezjalnego w wykonywaniu jego misji. Przede wszystkim wspomaga go w zarządzie diecezją oraz zastępuje go w czasie nieobecności. Z urzędem biskupa pomocniczego z reguły połączone jest stanowisko wikariusza generalnego, sprawującego z upoważnienia biskupa diecezjalnego władzę wykonawczą w całej diecezji.

W dniu 25 marca 1992 r. pierwszym biskupem pomocniczym diecezji rzeszowskiej został ustanowiony dotychczasowy biskup pomocniczy przemyski Edward Białogłowski. Urodził się on 8 stycznia 1947 r. w Rzeplinie, w rodzinie rolniczej. Kształcił się najpierw w szkole podstawowej w rodzinnej miejscowości, a następnie w Liceum Ogólnokształcącym w Jarosławiu. Po maturze, w 1965 r. rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Wkrótce jednak został zmuszony do przerwania formacji seminaryjnej, gdyż 1966 r. otrzymał wezwanie do odbycia służby wojskowej. Pełnił ją przez dwa lata w specjalnej jednostce kleryckiej, zlokalizowanej w Bartoszycach. Po jej zakończeniu wrócił do seminarium i kontynuował przerwane studia. Uwieńczył je 17 czerwca 1972 r. przyjęciem sakramentu kapłaństwa, który otrzymał przez posługę bp. I. Tokarczuka.

Następnie pracował jako wikariusz w Szebniach (1972-1974) i Krośnie-Polance (1974-1979). W latach 1979-1983 odbył studia specjalistyczne z teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Równocześnie, od 1981 r., z pracą naukową łączył obowiązki wikariusza w Chmielowie.

Po ukończeniu studiów, które uwieńczył doktoratem, pełnił kilka funkcji kościelnych w macierzystej diecezji, był m.in. sekretarzem bp. I. Tokarczuka i notariuszem Kurii Biskupiej w Przemyślu (1983-1985), kapelanem sióstr służebniczek starowiejskich w Prałkowcach (1985-1986), wykładowcą teologii dogmatycznej (1985-1991) i ojcem duchownym alumnów (1986-1988) w przemyskim Wyższym Seminarium Duchownym.

Dnia 30 listopada 1987 r. został prekonizowany biskupem tytularnym Pomarii i biskupem pomocniczym w Przemyślu. Sakrę biskupią przyjął 6 stycznia 1988 r. Za hasło swej pasterskiej posługi obrał słowa: „In virtute Spiritus Sancti” (W mocy Ducha Świętego). W diecezji przemyskiej był następnie wikariuszem generalnym, przewodniczącym Wydziału Nauki Chrześcijańskiej oraz duszpasterzem i koordynatorem Ruchu Światło-Życie. Od 1990 r. rezydował w Rzeszowie, na terenie parafii farnej.

Po utworzeniu diecezji rzeszowskiej został jej biskupem pomocniczym i wikariuszem generalnym. Wydatnie wspiera bp. K. Górnego, współuczestnicząc z nim w tworzeniu instytucji diecezjalnych, zarządzie diecezją i w realizacji posługi duszpasterskiej. Jest odpowiedzialny m.in. za pracę katechetyczną i formację kapłanów, przewodniczy diecezjalnej komisji liturgicznej, zespołowi cenzorów kościelnych oraz Komisji Głównej I Synodu Diecezji Rzeszowskiej, zasiada w Kolegium Konsultorów i Radzie Kapłańskiej, pracuje jako wykładowca rzeszowskiej filii lubelskiego Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej (od 2001 r. Uniwersytetu Rzeszowskiego) i profesor Wyższego Seminarium Diecezjalnego. Nadto czynnie angażuje się w posługę kaznodziejską, jako rekolekcjonista i misjonarz oraz regularnie uczestniczy w licznych sympozjach i akcjach duszpasterskich, m.in. w pieszej Pielgrzymce Rzeszowskiej.

Bierze też udział w pracach Konferencji Episkopatu Polski. Był wiceprzewodniczącym Komisji Charytatywnej, członkiem Rady Episkopatu ds. Ekumenizmu. Obecnie jest członkiem Zespołu Konferencji Episkopatu ds. Sanktuariów.

Do ważniejszych jego publikacji należą: Recepcja mariologii w „Rozmyślaniu przemyskim”, Lublin 1981; Józefa Sebastiana Pelczara teologia Eucharystii, Lublin 1986.

ks. dr Andrzej Motyka

KONTAKT:
biuro 0-17 /852 44 19; fax (0-17) 852 17 83
e-mail: ebialogl@episkopat.pl