Święci z diecezji

Bł. Józef Kowalski, kapłan

Wpisany przez Admin

Bł. Józef Kowalski, urodziny w Siedliskach k. Rzeszowa, salezjanin, męczennik niemieckiego obozu Auschwitz w Oświęcimiu.

Siedliska4

Kościół parafialny w Siedliskach

       „Cierpieć i być wzgardzonym” – dewiza ta w pełni oddaje istotę życia, posługiwania i świadectwa wiary bł. ks. Józefa Kowalskiego. Urodził się on 13 marca 1911 r. w Siedliskach, jako siódme dziecko Zofii i Wojciecha Kowalskich. Z domu rodzinnego wyniósł głęboką pobożność i szczególną cześć do Matki Bożej, której opiece zawdzięczał wyzdrowienie z ciężkiej choroby. Od wczesnego dzieciństwa przejawiał chęć oddania się na służbę Bogu. Był więc gorliwym ministrantem, a w szkole wzorowym uczniem. W roku 1922 rozpoczął edukację w gimnazjum klasycznym przy Zakładzie Salezjańskim w Oświęcimiu. Uwieńczył ją w 1931 r. otrzymaniem świadectwa maturalnego.

       Od 1927 r. z nauką łączył formacją zakonną, wstąpił bowiem wtedy do Zgromadzenia Salezjanów. Był bardzo pobożny, toteż przez cały ten czas towarzyszyła mu opinia człowieka niezwykłego i świętego. To jego pragnienie świętości znalazło odzwierciedlenie w jego prywatnych notatkach, w których zapisał m. in. następujące słowa: „O, mój Drogi Jezu, daj mi wolę wytrwałą, stanowczą, silną, bym zdołał wytrwać przy swoich postanowieniach świętych i zdołał dopiąć szczytnego ideału świętości, jaki sobie zakreśliłem. Ja mam być i muszę być świętym” [cyt. za W. J. Wysocki, Zbudź człowieka gdziekolwiek na ziemi, Niepokalanów 1984, s. 76-77].

         Po maturze kontynuował formację zakonną, a także podjął studia filozoficzno-teologiczne. Ten etap jego życia zakończyły święcenia kapłańskie, które przyjął w 29 maja 1938 r. z rąk bp. Stanisława Rosponda. Następnie, dnia 5 czerwca 1938 r. odprawił Mszę św. prymicyjną w rodzinnej parafii w Lubeni. Po święceniach pracował na placówce salezjańskiej w Krakowie, gdzie pełnił obowiązki sekretarza inspektorialnego, a także udzielał się duszpastersko. Przez rok mógł swą posługę pełnić bez przeszkód. Pojawiły się one później, w czasie drugiej wojny światowej. Hitlerowskie władze okupacyjne wydały bowiem szereg zarządzeń, które ograniczały zwyczajną pracę polskich duszpasterzy. Wystarczył teraz tylko pretekst, by pod zarzutem łamania prawa doświadczyć represji okupanta. Stały się one udziałem dwunastu krakowskich salezjanów, aresztowanych 23 maja 1941 r. pod zarzutem utrzymywania kontaktów z ruchem oporu i wygłaszania patriotycznych kazań. Wśród aresztowanych był również ks. Józef Kowalski. Wraz ze współbraćmi osadzono go najpierw w krakowskim więzieniu, a następnie przewieziono do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Ks. Kowalski otrzymał numer obozowy 17 350.

Kaplica bł. Józefa Kowalskiego w kościele dolnym w Siedliskach

Kaplica bł. Józefa Kowalskiego w kościele dolnym w Siedliskach (foto: parafia)

   Obóz zagłady, jedno z najstraszniejszych miejsc na ziemi stało się dla ks. Józefa miejscem dawania świadectwa wiary i ofiarnej posługi duszpasterskiej. Pomagał w pracy towarzyszom niedoli oraz – w tajemnicy przed władzami obozowymi – organizował dla nich modlitwy, spowiadał, odprawiał Msze św. i pocieszał tych, którzy zwątpili, bądź upadli na duchu. Za to wszystko groziła śmierć. Nie to jednak było bezpośrednią przyczyną jego obozowej drogi krzyżowej i męczeństwa. Była nią odmowa podeptania różańca, znalezionego u niego przez rapportführera G. Palitzsch’a. Za karę włączono go do karnej kompanii. Tam został poddany wielu upokarzającym szykanom i okrutnym torturom. Zginął 4 lipca 1942 r. Jego ciało zostało spalone. Tym samym spełniło się jego młodzieńcze pragnienie, by „cierpieć i być wzgardzonym”.

Został beatyfikowany w 1999 r. w Warszawie przez Ojca Świętego Jana Pawła II.

Ks. Andrzej Motyka