Kuria

Caritas Kapłanów

Wpisany przez Admin

CARITAS KAPŁANÓW

Referent:

Ks. mgr Stanisław Potera, Kap. Hon. Ojca Św., KKK, Rzeszów – św. Michała,  od 94

W poszczególnych dekanatach za troskę o kapłanów chorych i emerytów odpowiedzialni są wicedziekani.

 

 


 

I Synod Diecezji Rzeszowskiej o Caritas kapłańskiej

  1. Sprawy socjalno-bytowe duchowieństwa

Statut 52

Rozpatrywanie warunków socjalno-bytowych kapłanów przez Synod jest uzasadnione troską o stworzenie możliwości dla co­raz to skuteczniejszej posługi duszpasterskiej w Kościele rze­szowskim. Kapłani, którzy otrzymują słuszne wynagrodzenie z tytułu ich posługi (DK 20), powinni dawać wyraz swojej bez­interesowności, uwzględniając stan posiadania tych, spośród których się wywodzą i dla których wypełniają swą kapłańską posługę. „Byłoby prawdziwym dramatem, gdyby sytuacja by­towa księdza, wolność od wielu codziennych udręk, z którymi często muszą borykać się świeccy, stworzyły między ducho­wieństwem a wiernymi jakąś obcość” (Jan Paweł II, Trzecia wizyta duszpasterska w Polsce, 8-14 czerwca 1987, Tarnów).

6. Prawo do godziwego utrzymania

Statut 53

§ 1. Sobór Watykański II stwierdza, iż kapłani z tytułu spra­wiedliwości powinni otrzymać słuszne wynagrodzenie (DK 20). W jego ustalaniu winno się uwzględniać zarówno charakter, zadania, jak też okoliczności miejsca i czasu, oraz staż pracy.

§ 2. Dla wszystkich kapłanów wynagrodzenie za pracę po­winno być nie tylko wystarczające na życie, ale również na za­kup książek, pomocy duszpasterskich, oraz na udzielenie wspar­cia potrzebującym.

Statut 54

§ 1. Podtrzymuje się dotychczasową praktykę diecezjalną by kapłani w trosce o swe utrzymanie, poprzestawali na dobrowol­nych ofiarach składanych z okazji posług religijnych.

§ 2. Szczegółowe zasady wynagrodzenia zawarte są w in­strukcji o współpracy i uposażeniu proboszczów i wikariuszy (zob. Aneks, s. 263).

§ 3. Zobowiązuje się kapłanów, by podczas odwiedzin wier­nych z racji wizyty duszpasterskiej zwanej „kolędą”, nie przyj­mowali ofiar od wiernych. Winni natomiast zachęcać swoich parafian, by ofiary na ten cel przeznaczone składali w kościele, w sposób przyjęty w Diecezji.

§ 4. Kapłani pracujący w instytucjach diecezjalnych (Kuria, Sąd biskupi, Seminarium Duchowne) otrzymują wynagrodzenie w formie miesięcznej pensji, z uwzględnieniem stanowiska, tytułu naukowego oraz stażu liczonego od święceń kapłańskich.

Statut 55

§ 1. Miłość braterska i sprawiedliwość zmierza do otoczenia specjalną troską tych kapłanów, którzy na skutek wieku lub in­nej przyczyny przeszli w stan spoczynku.

§ 2. Kapłani, którzy ukończyli 70 rok życia, powinni dobrowol­nie złożyć rezygnację na piśmie z pełnionych funkcji i urzędów.

§ 3. W przypadku przyjęcia rezygnacji przez Biskupa diece­zjalnego, kapłanów, którzy czują się na siłach, zachęca się, aby angażowali się w różne formy posługi duszpasterskiej, służąc zwłaszcza swoim doświadczeniem.

Statut 56

Kapłani, o których mowa w statucie 55 § 1 otrzymują oprócz świadczeń państwowych, dodatek z Diecezjalnego Fun­duszu Wzajemnej Pomocy Kapłańskiej w wysokości określonej przez Radę kapłańską i Radę ekonomiczną.

Statut 57

Kapłani pracujący w duszpasterstwie tworzą Fundusz Wza­jemnej Pomocy Kapłańskiej, wpłacając każdego miesiąca kwotę ustaloną przez Biskupa rzeszowskiego po konsultacji z Radą kapłańską i Radą ekonomiczną. Wpłat dokonują u księdza wi­cedziekana dekanatu ich miejsca zamieszkania. Księża misjona­rze i studenci stacjonarni są zwolnieni z powyższych składek.

Statut 58

Każdy kapłan inkardynowany do Diecezji rzeszowskiej zo­bowiązany jest do sporządzenia ważnego, w myśl przepisów prawa cywilnego, testamentu, oraz złożenia go u dziekana. Ka­płani zatrudnieni w instytucjach diecezjalnych testament składa­ją u kanclerza.

/ …/

  1. Prawo do zabezpieczenia na wypadek niezdolności do pracy

Statut 65

Każdy kapłan pracujący w Diecezji rzeszowskiej z racji in- kardynacji, ma prawo do uzyskania pomocy na czas niezdolno­ści do posługi duszpasterskiej z racji choroby, bądź podeszłego wieku.

Statut 66

§ 1. O chorobie kapłana należy powiadomić dziekana, który w sytuacji poważniejszej powiadamia Kurię diecezjalną i zobo­wiązany jest czuwać nad zorganizowaniem choremu kapłanowi właściwej pomocy medycznej i duchowej.

§ 2. W razie nadzwyczajnych potrzeb związanych z lecze­niem, kapłan ma prawo zwrócić się za pośrednictwem wicedzie­kana o dodatkową pomoc z Diecezjalnego Funduszu Wzajemnej Pomocy Kapłańskiej.

Statut 67

§ 1. W przypadku trwałej niezdolności do pracy, podobnie jak w przypadku osiągnięcia wieku emerytalnego, kapłan przed­kłada Biskupowi diecezjalnemu pisemną prośbę o zwolnienie z pełnionych obowiązków.

§ 2. Biskup diecezjalny w porozumieniu z Radą kapłańską i Komisją ds. Ekonomicznych zobowiązany jest zadbać o zabez­pieczenie utrzymania kapłana niezdolnego do pracy z tytułu choro­by lub wieku emerytalnego, ustalając warunki zamieszkania i środki do życia oraz formy dalszego posługiwania tego kapłana w Diecezji.

Pierwszy  Synod Diecezji Rzeszowskiej, Rzeszów 2004, s. 61-65.