Inne pomoce

Normy dotyczące ustanawiania patronów

Wpisany przez Admin

Normy dotyczące ustanawiania patronów

(zawarte w Instrukcji Kongregacji ds. Kultu Bożego z 19 marca 1973)

  1. WYBÓR PATRONA: na patrona może być wybrana Najświętsza Maryja Panna z tytułem zaakceptowanym w liturgii, Aniołowie i Święci. Błogosławieni zaś mogą być wybrani za zgodą Stolicy Apostolskiej.

Wyboru Patrona dokonują osoby duchowne i świeckie, którym ma patronować. Wybór taki może się odbyć przez konsultację z tymi osobami, głosowanie, przesyłanie próśb poszczególnych grup czy zebranie podpisów.

  1. APROBATA PATRONA: dokonuje jej właściwa władza kościelna, to znaczy: biskup diecezjalny w przypadku Patrona diecezji lub podległych mu grup (miasta, stowarzyszenia diecezjalnego itp.); Konferencja Biskupów w przypadku patrona prowincji kościelnej, regionu, kraju, stowarzyszeń o zasięgu krajowym; sprawę aprobaty patrona dla stowarzyszeń o zasięgu międzynarodowym przedstawia się Stolicy Apostolskiej.

Aprobata dokonuje się pismem kompetentnej władzy kościelnej.

  1. ZATWIERDZENIE PATRONA: należy ono do kompetencji Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

Celem uzyskania takiego zatwierdzenia należy Kongregacji przedstawić następującą dokumentację (w istotnych częściach przetłumaczoną na język bardziej znany w Kurii Rzymskiej):

  1. prośbę władz lokalnych: kościelnych (np. proboszcza czy proboszczów) i – gdy jest to stosowne i możliwe – także świeckich (np. Patron miejscowości);
  2. dokumentację wyboru patrona (np. prośby pojedynczych osób, stowarzyszeń czy organizacji, zebrane podpisy, konsultacje w tej sprawie w czasie zebrań, uchwałę rady miejskiej itp.);
  3. pismo z motywacją wyboru danego patrona;
  4. pismo władzy kompetentnej o udzieleniu aprobaty dla dokonanego wyboru patrona.