Materiały duszpasterskie

Kremacja

Wpisany przez Admin

Dlaczego Kościół preferuje pochowanie ciała zmarłego, a nie kremację zwłok?
Tadeusz

W tradycji chrześcijańskiej od początku zawsze z szacunkiem odnoszono się do ciała zmarłej osoby. Tradycja ta ma swoje uzasadnienie, oparte na przekazach biblijnych. Przejawia się to m.in. w modlitewnym czuwaniu przy zmarłym, ale także w ceremonii pogrzebowej, celebrowanej przy trumnie z ciałem zmarłego. Okadza się je i kropi wodą święconą przed złożeniem w grobie. Z szacunkiem odnosimy się do cmentarzy, grobów, a zwłaszcza grobów świętych i błogosławionych, czcimy relikwie, prosząc za wstawiennictwem świętych o pomoc u Boga. W związku z rozwojem cywilizacji pojawił się także zwyczaj spopielania ciał zmarłych. Kościół sprzeciwiał się tej praktyce, gdy była ona formą sprzeciwu wobec chrześcijańskiej wiary w zmartwychwstanie ciał. Dziś taka praktyka podejmowana jest przede wszystkim nie ze względów kontestowania wiary w zmartwychwstanie ciał, ale ze względów praktycznych. Dlatego obecne przepisy dyscyplinarne zezwalają na kremację zwłok „jeśli nie podważa się wiary w zmartwychwstanie ciała” (KKK 2301, KPK kan. 1176 § 3). Niemniej Kościół nadal zaleca i popiera zwyczaj grzebania ciał zmarłych. Wynika to z faktu wcielenia Syna Bożego, na którym to zasadza się godność osoby ludzkiej, a tym samym i ciała ludzkiego. Syn Boży stał się człowiekiem, przyjmując ludzkie ciało, przechodząc wszystkie etapy życia ludzkiego od poczęcia aż do śmierci. Po śmierci jego ciało zostało złożone w grobie i w tym ciele zmartwychwstał. Dlatego też Katechizm Kościoła Katolickiego naucza: „Ciała zmarłych powinny być traktowane z szacunkiem i miłością wypływającą z wiary i nadziei zmartwychwstania. Grzebanie zmarłych jest uczynkiem miłosierdzia względem ciała; jest uczczeniem dzieci Bożych, będących świątynią Ducha Świętego” (KKK 2300). Dlatego Kościół preferuje tradycyjny pochówek ciała ludzkiego w trumnie, gdyż pełniej wyraża on wiarę w zmartwychwstanie i lepiej oddaje cześć ciału zmarłego. Daje temu także wyraz w liturgii, gdzie to właśnie ciału, a nie prochom, oddaje się cześć. Celem bowiem obrzędów pogrzebowych jest uczczenie zmarłego, prośba o Bożą pomoc dla niego oraz pocieszenie żywych nadzieją (kan. 1176 KPK). Również we „Wprowadzeniu teologicznym i pastoralnym do obrzędów pogrzebu” Kościół zaleca oddawanie czci ciałom zmarłych, „które były świątynią Ducha Świętego”. Dokument ten zaleca, by między „śmiercią i pochowaniem zmarłego wyznawać wiarę w życie wieczne i modlić się za zmarłych”. Zaleca także, by „po śmierci podjąć czuwanie modlitewne przy zmarłym wraz z krewnymi i przyjaciółmi, odprawienie liturgii słowa, która daje pociechę płynącą z nadziei, na Ofiarę Eucharystyczną i na ostatnie pożegnanie zmarłego, wreszcie przeniesienie ciała do grobu” (I, 3).

Duszpasterz odpowiada
Ks. Janusz Sądel

Por. ŹRÓDŁO 43, 25 października 2015 r., s. 15.