Newsy

Uroczystość Wszystkich Świętych

Wpisany przez Admin

W Uroczystość Wszystkich Świętych wspominamy wszystkich świętych, znanych nam i nieznanych z imienia. Dzień ten przypomina nam również o powołaniu wszystkich do świętości. Każdy z wierzących na swojej drodze życia, powołania małżeńskiego, kapłańskiego czy  zakonnego jest wezwany do świętości. Tej pełni człowieczeństwa nie można osiągnąć własnymi siłami. Konieczna jest pomoc łaski Bożej. W dniu 1 listopada Kościół Katolicki uroczyście wspomina wszystkich: znanych i nieznanych, dawnych i współczesnych świętych. Tych, których wspominamy w ciągu roku, gdy prawie codziennie  wspominamy jednego lub kilku świętych znanych z imienia. Świętych jest jednak znacznie więcej. Stąd w Uroczystość Wszystkich Świętych wspominamy ich wszystkich.  To dzień radości z osiągnięcia Nieba przez tych, których Kościół oficjalnie ogłosił świętymi, ale i wielu innych, o świętości których wie tylko Pan Bóg. To dzień nadziei dla nas wszystkich, którzy dążymy do nieba. Także dla nas wszystkich jest miejsce w niebie.

Znakiem tej radości i nadziei jest liturgia Mszy św. w czasie tej uroczystości. Wsłuchując się w teksty czytań odkrywajmy nasze powołanie do świętości i zbawienia.

Potem ujrzałem: 
a oto wielki tłum, 
którego nie mógł nikt policzyć, 
z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, 
stojący przed tronem i przed Barankiem. 
Odziani są w białe szaty, 
a w ręku ich palmy. 
I głosem donośnym tak wołają: 
“Zbawienie u Boga naszego, Zasiadającego na tronie 
i u Baranka”. 
 A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, 
i na oblicza swe padli przed tronem, 
i pokłon oddali Bogu,

mówiąc: “Amen. 
Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen”. 
 A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: 
“Ci przyodziani w białe szaty 
kim są i skąd przybyli?” 
I powiedziałem do niego: 
“Panie, ty wiesz”. 
I rzekł do mnie: 
“To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku 
i opłukali swe szaty, 
i w krwi Baranka je wybielili. 
Dlatego są przed tronem Boga 
i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. 
A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi.

Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, 
i nie porazi ich słońce ani żaden upał, 
bo paść ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu, 
i poprowadzi ich do źródeł wód życia: 
i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu”.

Ap 7, 9-17