Newsy

Piotr i Paweł

Wpisany przez ks. Tomasz Gałuszka

29 czerwca obchodzimy w Kościele wspomnienie Apostołów Piotra i Pawła. Wiemy, że św. Piotr był pierwszą głową Kościoła, dostał od Pana Jezusa specjalne zadanie. Został nazwany Skałą dostał także klucze, symbol władzy. Paweł pierwotnie walczył z wyznawcami Chrystusa lecz po nawróceniu, gdy pod Damaszkiem spotkał samego Zmartwychwstałego Jego życie zupełnie się odmieniło. Zaczął nauczać stając się Apostołem Narodów i autorem 13 listów do gmin chrześcijańskich, które weszły do kanonu Pisma Świętego.

To zupełnie dwie różne postacie. Dlaczego wiec obchodzimy ich wspomnienie wspólnie? Nie dzieje się tak po to, by zrównać ich na płaszczyźnie władzy, obowiązków, powierzonego zdania. Chodzi jednak o podkreślenie, że obaj byli założycielami gminy chrześcijańskiej w Rzymie i w tym mieście ponieśli śmierć. Istniała także taka hipoteza, że obaj Apostołowie oddali śmierć tego samego dnia stąd ich wspólne wspomnienie. Wspomnienie to obchodzono już w 258 r. zarówno na wschodzi jak i zachodzie. Jednak dziś hipotezę o jednej dacie śmierci uważa się za mylną. Jeszcze inna hipoteza wskazuje, że w tym dniu, 29 czerwca, nastąpiło przeniesienie relikwii Apostołów. Nie wiemy jaka była przyczyna obchodzenia liturgicznego święta tych Apostołów jednego dnia, jednak pewnym jest, że zarówno św. Piotr jak i św. Paweł są Apostołami, którzy zakładali Kościół i nauczali. Piotr był fundamentem, Apostołowie uważali go za pierwszego, zgodnie zresztą z nakazem Jezusa. To Piotr proponuje by dołączyć do grona jeszcze jednego Apostoła na miejsce Judasza. To on na Soborze apostolskim wskazuje jako pierwszy, że należy iść do pogan. Poniósł śmierć męczeńska w Rzymie ok. 64 roku. Został ukrzyżowany jednak nie tak jak Pan Jezus ale głową w dół, nie czuł się godny umierać tak jak Chrystus. Jest autorem dwóch listów, które weszły do kanonu ksiąg Nowego Testamentu.

Święty Paweł, zwany Apostołem Narodów. Pochodził z Tarsu, urodził się ok. 8 roku po Chrystusie. Miał obywatelstwo rzymskie, pochodził z rodu Beniamina dlatego też dostał imię Szaweł na pamiątkę Saula pierwszego i jedynego króla Izraela z tego rodu. Jego rodzina pochodziła z rodu faryzeuszów gorliwych wyznawców prawa mojżeszowego. Szaweł był oczytany o czym świadczą także jego listy. Szczerze nienawidził wyznawców Jezusa uważając ich za odstępców od wiary. Jego życie diametralnie się zmieniło gdy poznał Chrystusa. W Kościele obchodzimy odrębne święto na pamiątkę nawrócenia św. Pawła. Od tej pory Paweł zaczął głosić Chrystusa i robił to w sposób konsekwentny. Sam mówi, że nie został posłany by chrzcić lecz by głosić Ewangelię. Paweł nie chce powiedzieć, że nie wolno mu chrzcić lecz, że jego szczególnym powołaniem i misją jest głoszenie Ewangelii poganom. Przemierzył kilometry, docierał do miast, które jeszcze nie poznały Chrystusa by tam głosić Dobrą Nowinę. Sam mówił, że Jezus jest dla niego wszystkim i nie ma ponad Niego niczego ważniejszego. Nauczał w każdym położeniu nawet w więzieniu. Poniósł śmierć męczeńską ok. 67 roku w Rzymie, jak mówi tradycja przez ścięcie miecza (jako obywatel rzymski). Do kanonu Nowego Testamentu weszło 13 listów św. Pawła.

Na kartach Listu do Galatów opisany jest konflikt między Apostołami. Stąd też mówi się, że Apostołowie nie przepadali za sobą. Jednak spór o którym mowa w Liście do Galatów dotyczył napomnienia Pawła. Piotr na skutek przybycia chrześcijan związanych z Jakubem zaczął oddzielać się od pogan (nie jadł z nimi posiłków). Wprowadzało to podział między chrześcijanami wywodzącymi się z pogaństwa a chrześcijanami wywodzącymi się z tradycji obrzezania. Paweł otwarcie zwrócił mu uwagę, jednak pięknym jest fakt zakończenia sporu. Ten szczery dialog był wskazaniem pewnej drogi. Piotr przyjął upomnienie a Paweł nigdy nie przestał uważać Piotra za głowę i zwierzchnika.

Magdalena Maraj