Artykuły

Felieton wikarego na 14 kwietnia 2019 roku

Wpisany przez ks. Tomasz Gałuszka

Opowiedzieć się za Jezusem do końca

Niedziela Palmowa wprowadza nas w celebrację Wielkiego Tygodnia, który ma nam wszystkim dać nowe światło na Zycie we współczesnym świecie. Klimat społeczno – narodowy ostatnich dni jest bardzo nacechowany negatywną retoryką wzajemnych ataków i antagonizmów, co wywołało atmosferę zastraszenia i wykluczenia szczególnie w środowisku Oświaty Polskiej, ale i szerokich grup społecznych. Wiąże się to z tym, że wychowanie i edukacja to podstawowe przestrzenie kulturowe każdego państwa. Nie ma możliwości by zrezygnować z wychowania młodego pokolenia. Przez te ostatnie dni wielu mentorów kreowało nowe modele, które – podobno – w wielu krajach Zachodu się sprawdziły, jak na przykład: edukacja domowa, która jednak w naszym kraju ma niszowe znaczenie, ale jak tak dalej pójdzie, to będzie miała wielką popularność. Warto czasem sięgnąć do tych propozycji, aby ożywić modele i standardy edukacyjne – co wpłynie na rozwój nas wszystkich.

Trudno podawać jakieś ostateczne rozwiązania, ale nie wolno nam zapominać o szerzących się problemach, które w żadnym punkcie nie mogą być sprowadzone tylko do zwiększenia środków finansowych, o które trwa taka ostra batalia. Całe to zamieszanie ma nas zmobilizować do zwarcia szeregów by nie dać się uśpić, ale zacząć myśleć. Wyrazić się to może w większym zaangażowaniu na rzecz przygotowania do edukacji dzieci i młodzieży oraz w odkrywaniu szacunku wzajemnego nauczycieli do siebie. Problemem nie jest brak środków finansowych, ale dobre chęci, których niejednokrotnie brak. Zazdrość i wzajemne podkopywanie się to zmora środowiska edukacyjnego na wszystkich szczeblach. Dopóki z tym sobie nie damy rady, dopóty nie będzie dobrze w edukacji i w państwie – nie oszukujmy się!

Patrząc na wjeżdżającego Jezusa do Jerozolimy zadajemy sobie pytanie: czy chcemy iść za Nim szczerze i z gorliwością? Czy może dalej zostaniemy przy tendencyjnym udawaniu autorytetów i wysuwanie nierealnych postulatów.

Zacznijmy wszyscy, jako Polacy i osoby wierzące; pracować nad sobą; szacunkiem do innych, nie atakowaniem siebie nawzajem. Zróbmy wszystko, aby inni patrząc na nas mogli powiedzieć: „patrzcie jak oni się miłują” – bo na razie to mówią: „patrzcie jak oni się nienawidzą” – smutne to, ale niestety prawdziwe.