ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA
Zgodnie z wyjaśnieniem podanym przez Św. Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (Notitiae, nr 77, s. 343), rocznicę poświęcenia (konsekracji) kościoła własnego można obchodzić co roku:
– albo w tym dniu, w którym świątynia była poświęcona (o ile data konsekracji jest znana);
– albo w niedzielę najbliższą tego dnia (jeżeli jest to niedziela zwykła, „Per annum”);
– albo w niedzielę przed uroczystością Wszystkich Świętych.
W kościołach, w których data konsekracji nie jest znana, rocznicę dedykacji obchodzi się:
– albo w niedzielę przed Uroczystością Wszystkich Świętych,
– albo 25 października (np. gdy w ostatnią niedzielę tego mie-siąca uroczyście obchodzi się patronalne święto SS. Ap. Szy-mona i Judy Tadeusza).
WYKAZ OBCHODÓW RUCHOMYCH
w roku liturgicznym 2009/2010
I Niedziela Adwentu 29 listopada
Świętej Rodziny 27 grudnia
Święto Chrztu Pańskiego 10 stycznia
Środa Popielcowa 17 lutego
Wielkanoc 4 kwietnia
Wniebowstąpienie 16 maja
Zesłanie Ducha Świętego 23 maja
Ciała i Krwi Pańskiej 3 czerwca
Najśw. Serca Pana Jezusa 11 czerwca
Chrystusa Króla Wszechświata 21 listopada
CZYTANIA NIEDZIELNE ROK C
CZYTANIA W DNI POWSZEDNIE ROK II
WYKAZ SKRÓTÓW
Adw. – Adwent
Agenda – Agenda liturgiczna diecezji opolskiej, Opole 1985
ALDR – Agenda liturgiczna diecezji rzeszowskiej
Ap. – Apostoł
B – Biskup
bł. – błogosławiony
czyt. – czytanie mszalne
D – Doktor Kościoła
Diak. – diakon
Dz. – dziewica
K – Kapłan
Kal. Rz. – Kalendarz Rzymski
kol. – kolekta
Kompl. – Kompleta
LG – Liturgia Godzin
LM – Lekcjonarz Mszalny
M – Męczennik
ME – Modlitwa Eucharystyczna
MR – Mszał Rzymski
M p. (+) – Dozwolona jest msza pogrzebowa
M p. (-) – Zabronione są wszystkie msze żałobne, także pogrzebowa
Nar. P. – Narodzenie Pańskie
Nieszp. – Nieszpory
Niedz. – Niedziele
niedz. – niedzielne
OB – Obrzędy błogosławieństw, t. 1-2, Katowice 1994
Of. – Oficjum
Of. niedz. Adw. – Oficjum niedzieli okresu Adwentu
Of. niedz. Nar. P. – Oficjum niedzieli okresu Narodzenia Pańskiego
Of. niedz. Wlk. – Oficjum niedzieli okresu Wielkanocnego
Of. niedz. WP – Oficjum niedzieli okresu Wielkiego Postu
Of. niedz. zw. – Oficjum niedzieli okresu zwykłego
Of. powsz. Adw. – Oficjum dnia powszedniego okresu Adwentu
Of. powsz. Nar. P – Oficjum dnia powszedniego okresu Narodzenia Pań-skiego
Of. powsz. Wlk. – Oficjum dnia powszedniego okresu Wielkanocnego
Of. powsz. WP – Oficjum dnia powszedniego okresu Wielkiego Postu
Of. powsz. zw. – Oficjum dnia powszedniego okresu zwykłego
Of. św. – Oficjum święta
Of. ur – Oficjum uroczystości
Of. wł. – Oficjum własne
Of. wsp. – Oficjum wspomnienia
Okr. – okres
ONRLiK – Ogólne Normy Roku Liturgicznego i Kalendarza
Op. – opat
OWMR – Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego
P. Czw. – Pierwszy Czwartek miesiąca
P. Pt. – Pierwszy Piątek miesiąca
P. Sob. – Pierwsza Sobota miesiąca
P – Papież
Past. – Pasterz
Pref. – Prefacja
Pust. – Pustelnik
św. – święto, święty
tydz. – tydzień
ur. – uroczystość
wł. – własny, własna
wot. – wotywna
WSP. – Wspomnienie obowiązkowe
wsp. taj. dnia – wspomnienie tajemnicy dnia w ME
Wsp. dow. – wspomnienie dowolne
wspl. – wspólny, wspólna
Z – Zakonnik
† – Obowiązek odprawiania Mszy św. za parafian
DNI LITURGICZNE
ułożone według porządku pierwszeństwa
I
1. Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Pańskiego.
2. Boże Narodzenie, Objawienie Pańskie, Wniebowstąpienie Pańskie i Zesłanie Ducha Świętego, Niedziele Adwentu, Wielkiego Postu i Wielkanocy, Środa Popielcowa.
Dni powszednie Wielkiego Tygodnia, od poniedziałku do czwartku włącznie.
Dzień Zaduszny.
Dni w czasie oktawy Wielkanocnej.
3. Uroczystości Pańskie, Najśw. Maryi Panny i Świętych, wpi-sane do kalendarza powszechnego.
4. Uroczystości własne, mianowicie:
a) uroczystość głównego patrona miejsca czyli miejscowości albo miasta,
b) uroczystość Poświęcenia i rocznica Poświęcenia własne-go kościoła,
c) uroczystość Tytułu własnego kościoła,
d) uroczystość albo Tytułu, albo Założyciela, albo głównego Patrona Zakonu lub Zgromadzenia.
II
5. Święta Pańskie wpisane do kalendarza powszechnego.
6. Niedziele okresu Bożego Narodzenia i niedziele „w ciągu roku” („per annum”).
7. Święta Najśw. Maryi Panny i Świętych kalendarza po-wszechnego.
8. Święta własne, mianowicie:
a) Święto głównego Patrona diecezji ,
b) Święto rocznicy Poświęcenia kościoła katedralnego,
c) Święto głównego Patrona kraju albo prowincji, narodu, większego terytorium1,
d) Święto Tytułu, Założyciela, Głównego Patrona Zakonu lub Zgromadzenia i prowincji zakonnej, z zachowaniem prze-pisów, n. 4,
e) Inne święta własne jakiegoś kościoła,
f) Inne święta wpisane do kalendarza jakiejś diecezji lub Za-konu albo Zgromadzenia.
9. Dni powszednie Adwentu od dnia 17 do 24 grudnia włącznie. Dni w czasie oktawy Bożego Narodzenia. Dni powszednie Wielkiego Postu.
III
10. Wspomnienia obowiązkowe kalendarza powszechnego.
11. Wspomnienia obowiązkowe własne, mianowicie:
a) wspomnienie drugorzędnego Patrona miejsca, diecezji, kraju albo prowincji, większego terytorium, Zakonu lub Kongregacji oraz prowincji zakonnej,
b) inne wspomnienia obowiązkowe własne jakiegoś kościoła,
c) inne wspomnienia obowiązkowe wpisane do kalendarza jakiejś diecezji, albo Zakonu lub Zgromadzenia.
12. Wspomnienia dowolne, które jednak – mianowicie w szcze-gólny sposób opisane we Wprowadzeniu do Mszału i Bre-wiarza – mogą być także w dniach, o których w n. 9.
W ten sposób jak wspomnienia dowolne mogą być obcho-dzone wspomnienia obowiązkowe, które przypadkowo wy-padają w dni powszednie Wielkiego Postu.
13. Dni powszednie Adwentu aż do 17 grudnia włącznie. Dni powszednie okresu Bożego Narodzenia od dnia 2 stycznia do soboty po Objawieniu.
Dni powszednie okresu wielkanocnego od poniedziałku po oktawie Wielkanocy do soboty przed Zielonymi Świętami włącznie.
Dni powszednie w ciągu roku (per annum).
ZBIEŻNOŚĆ DNI LITURGICZNYCH
1. Jeżeli w tym samym dniu wypada kilka obchodów, odprawia się o tym, który w tabeli wyżej podanej zajmuje wyższe miej-sce (Kal. Rz. 60), z zachowaniem tego, co niżej w p. 2.
2. Należy przenieść obchody własne Świętych, które w tym samym dniu spotykają się z obchodami powszechnymi na-wet niższego stopnia; chyba że z powodów duszpasterskich należy dać pierwszeństwo obchodowi własnemu.
Obchody, które również znajdują się w kalendarzu powszech-nym, wpisuje się do kalendarza własnego w tym samym dniu, zmieniwszy jedynie, jeśli to potrzebne, stopień obchodu.
Te same zasady stosuje się przy wpisywaniu obchodów wła-snych jakiegoś kościoła w kalendarzu diecezjalnym lub za-konnym (Kal. Rz. 56, c, d, e).
3. Jeżeli w którymś roku natrafia na przeszkodę uroczystość, przenosi się ją na najbliższy dzień wolny od dni określonych w tablicy pierwszeństwa pod nn. 1-8 (Kal. Rz. 60).
„Ze względu na swoje szczególne znaczenie niedziela ustę-puje tylko uroczystościom oraz świętom Pańskim; niedziele Adwentu, Wielkiego Postu i Okresu Wielkanocnego mają pierwszeństwo przed wszystkimi świętami Pańskimi i wszyst-kimi uroczystościami. Uroczystości wypadające na te nie-dziele przenosi się na następujący poniedziałek, chyba, że zbieżność zachodzi w Niedzielę Palmową albo w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego” (Dekret Kongr. Kultu Boże-
go i Dyscypliny Sakram. o wprowadzeniu zmiany w nr 5
(ONRLiK, 5). Inne obchody natrafiające na przeszkodę
w danym roku opuszcza się (Kal. Rz. 60).
4. Jeżeli zaś tego samego dnia należałoby odprawiać Nieszpo-ry na dzień bieżący i I Nieszpory z dnia następnego, to pierwszeństwo mają Nieszpory tego obchodu, który w tabeli dni liturgicznych zajmuje wyższe miejsce; w wypadku zaś równowagi, Nieszpory dnia bieżącego (Kal. Rz. 61).
NABOŻEŃSTWO
DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
w trzeci piątek miesiąca
Proponujemy, by w Diecezji Rzeszowskiej w trzecie piątki miesiąca odprawić Mszę św. wotywną o Miłosierdziu Bożym (jeżeli przepisy liturgiczne dopuszczają taką możliwość) oraz odmówić Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
BIERZMOWANIE DOROSŁYCH
W DIECEZJI RZESZOWSKIEJ
Bierzmowanie odbywa się w drugi piątek każdego miesiąca na Mszy św. o 1900 (V-IX) lub o 1800 (od X-IV).
Uwagi:
1. Kandydaci wraz ze świadkami, zaopatrzeni w świadectwo, że zostali przygotowani do przyjęcia tego sakramentu oraz w kartkę do Bierzmowania, zgłaszają się w zakrystii w Farze Rzeszowskiej na pół godziny przed rozpoczęciem Mszy św.
2. Kartę do Bierzmowania wydaje sam ksiądz przygotowujący daną osobę do przyjęcia tego sakramentu. Na karcie winna być pieczęć parafialna.
3. KANDYDACI WRAZ ZE ŚWIADKAMI POWINNI SIĘ WY-SPOWIADAĆ, ZANIM PRZYJDĄ NA MIEJSCE UDZIELANIA SAKRAMENTU BIERZMOWANIA.
4. Sakramentu bierzmowania udziela się w czasie Mszy św., podczas której bierzmowani i świadkowie przystępują do Komunii św.
5. Po bierzmowaniu parafia Farna w Rzeszowie dokonuje zapi-su w księdze bierzmowanych i przesyła świadectwa bierz-mowania parafiom, które je wystawiły. Na tych parafiach spoczywa obowiązek przesłania wiadomości do parafii chrztu osób bierzmowanych.
PRZYGOTOWANIE BEZPOŚREDNIE
DO SAKRAMENTU MAŁŻEŃSTWA
Na przygotowanie bezpośredniego do sakramentu małżeń-stwa w Diecezji Rzeszowskiej składa się katechizacja przed-ślubną i 3 spotkania w Poradni Rodzinnej.
Katechizacja przedślubna odbywa się w formie trzech kate-chez przedślubnych prowadzonych przy wybranych parafiach, w formie Dnia Skupienia dla Narzeczonych lub Rekolekcji dla Narzeczonych prowadzonych w Domu Rekolekcyjnym.
Narzeczeni zgłaszający się na w/w przygotowanie powinni mieć już ukończoną katechizację przedmałżeńską (tzw. „kurs przedmałżeński”).
Więcej informacji na stronie internetowej Duszpasterstwa Rodzin w Rzeszowie:
www.duszpasterstworodzin.rzeszow.opoka.org.pl
Terminarz Dni Skupienia dla Narzeczonych Dom Rekolek-cyjny w Rzeszowie; ul. Dębicka 62 (do września 2010):
12-13 stycznia 2010
27-28 lutego 2010.
13-14 marca 2010
17-18 kwietnia 2010
15-16 maja 2010
29-30 maja 2010
05-06 czerwca 2010
19-20 czerwca 2010
11-12 września 2010
Rekolekcje rozpoczynają sie w piątek o godz. 19.00, zakoń-czenie w niedzielę ok. godz. 14.00.
Zapisy wyłącznie telefonicznie: pon.-pt. 9.00 - 11.00;
P. mgr Barbara Wiater, tel. 693 205 400
PRZEPISY O ODPUSTACH
I
Kan. 992 – Odpust jest to darowanie wobec Boga kary do-czesnej za grzechy odpuszczone już co do winy. Otrzymuje je wierny, odpowiednio przygotowany i po wypełnieniu pewnych określonych warunków, przez działanie Kościoła, który jako słu-ga odkupienia autorytatywnie rozporządza i dysponuje skarb-cem zadośćuczynienia Chrystusa i świętych.
Kan. 993 – Odpust jest cząstkowy albo zupełny, zależnie od tego, czy uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w czę-ści lub całości.
Kan. 994 – Każdy wierny może zyskiwać odpusty czy to cząstkowe, czy zupełne albo dla siebie, albo ofiarowywać za zmarłych na sposób wstawiennictwa.
Kan. 995 – § 1. Oprócz najwyższej władzy kościelnej, tylko ci mogą udzielać odpustów, którym tę władzę przyznaje prawo albo udziela jej Biskup Rzymski.
§ 2. Żadna władza, poza Biskupem Rzymskim, nie może przekazywać innym władzy udzielania odpustów, chyba że zostało jej to wyraźnie przyznane przez Stolicę Apostolską.
Kan. 996 – § 1. Tylko ten jest zdolny do uzyskania odpustu, kto został ochrzczony, nie jest ekskomunikowany i znajduje się w stanie łaski, przynajmniej pod koniec wypełniania przepisa-nych czynności.
§ 2. Aby zaś podmiot zdolny do uzyskania odpustów rzeczy-wiście je uzyskał, powinien mieć przynajmniej intencję zyskania odpustu oraz wypełnić w określonym czasie i we właściwy spo-sób nakazane czynności, zgodnie z brzemieniem udzielenia.
Kan. 997 – Co do udzielania i praktyki odpustów, należy po-nadto zachowywać inne przepisy, zawarte w specjalnych usta-wach kościelnych.
II
Odpusty zupełne, które można zyskać codziennie.
1. Za odprawienie adoracji Najśw. Sakramentu przez pół go-dziny. Natomiast za nawiedzenie Najśw. Sakramentu – od-pust cząstkowy. – Sposób adoracji nie jest określony, ani nie ma warunku, by Najśw. Sakrament był wystawiony.
2. Za pobożne czytanie Pisma św. przez pół godziny z należy-tym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynno-ści jako czytanie duchowne.
Za każdorazowe czytanie Pisma św. pod tymi samymi wa-runkami, ale przez krótszy okres – odpust cząstkowy.
3. Za odprawianie Drogi Krzyżowej.
Warunki:
a) Odprawić trzeba to nabożeństwo w miejscu, gdzie jest prawnie założona Droga Krzyżowa.
b) Trzeba rozmyślać Mękę Pana Jezusa (nie ma konieczno-ści, by treścią rozmyślania były poszczególne stacje).
c) Trzeba przechodzić od jednej stacji do drugiej. Jeśli Dro-gę Krzyżową odprawia się publicznie i trudno wszystkim obecnym przechodzić do stacji, bez wywoływania zamie-szania, wystarczy, gdy do stacji przechodzi przewodni-czący, a inni wierni pozostają na swoim miejscu (nie ma obowiązku powstawania i klękania przy każdej stacji).
Kto w ten sposób z powodu słusznej przeszkody, np. choro-by, podróży, zamknięcia kościoła itp. nie może odprawić Drogi Krzyżowej według podanych wyżej warunków, zyska odpust zupełny, jeżeli przynajmniej przez pół godziny odda się poboż-nemu czytaniu lub rozważaniu Męki Pana Jezusa.
4. Za odmówienie cząstki różańca (czyli 5 dziesiątków)
w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu pobożnym.
Inne warunki:
a) Trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy.
b) Do modlitwy ustnej dodać trzeba rozmyślanie tajemnic ró-żańcowych.
c) Przy publicznym odmawianiu różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice, według przyjętego zwyczaju w danej miejscowości, natomiast w prywatnym odmawianiu różańca wystarczy, by z modlitwą ustną łączyć rozważanie danej ta-jemnicy.
(Inne odpusty zaznaczone są w rubryceli-kalendarzu)
III
Odpusty cząstkowe
1. Wierny dostępuje odpustu cząstkowego, jeżeli w czasie spełniania swoich obowiązków i w trudach życia, wznosi myśl do Boga z pokorną ufnością, dodając jakiś akt strzeli-sty, chociażby tylko w myśli.
2. Wierny dostępuje odpustu cząstkowego, jeżeli powodowany motywem wiary, przyjdzie z pomocą potrzebującym współ-braciom, pomagając im osobiście albo ze swoich dóbr.
a) Są obdarzone odpustem cząstkowym wszelkie „uczynki miłosierne co do duszy i do ciała”. Chodzi więc o wszelką pomoc potrzebującym (nie muszą to być katolicy), wyko-nywana z pobudek wiary katolickiej, nie wystarczy tylko naturalne współczucie, chęć uwolnienia się od natręctwa, pozyskania uznania itp.
b) Bliźni musi być w potrzebie, tzn. potrzebuje pomocy ze strony innych osób.
c) Pomagający katolik czyni to osobiście, przez swą czyn-ność albo pomaga ze swoich dóbr.
3. Wierny dostępuje odpustu cząstkowego, gdy w duchu pokuty powstrzymuje się od rzeczy godziwej a sobie przyjemnej.
Warunkiem uzyskania tego odpustu jest odmówienie sobie,
w duchu umartwienia czegoś, co jest dla danej osoby przy-jemne, a co samo w sobie jest godziwe albo przynajmniej obo-jętne pod względem moralnym. – Musi być intencja u katolika, tzn. chęć praktykowania chrześcijańskiego umartwienia.
IV
Niektóre modlitwy i praktyki pobożne
obdarzone odpustami cząstkowymi:
– Wzbudzenie w sobie aktów wiary, nadziei i miłości,
– przyjęcie Komunii św. duchowej,
– uczenie się albo nauczanie katechizmu,
– uczestniczenie w nowennie odprawianej publicznie przed uroczystością Bożego Narodzenia, Zesłania Ducha Świętego, Niepok. Poczęcia NMP,
– odprawianie rozmyślania,
– odprawianie skupienia miesięcznego (rekolekcji miesięcznych),
– przeżegnanie się z wymówieniem słów: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen,
– odmówienie Anioł Pański (3 wezwania, 3 Zdrowaś, wezwanie i modlitwa), a w czasie wielkanocnym Regina caeli,
– za odmówienie:
„Duszo Chrystusowa”
„Wierzę w Boga”
Ps 129 „De profundis”
Litanii zatwierdzonej dla całego Kościoła
„Memorare” (Pomnij)
„Requiem aeternam” (Wieczny odpoczynek)
„Salve Regina”
„Pod Twoją obronę”
„Veni, Sancte Spiritus”.
Członkowie Bractwa Różańcowego oraz Żywego Różańca mogą uzyskać pod zwykłymi warunkami odpust zupełny
w następujące dni roku:
1) Bożego Narodzenia
2) Zmartwychwstania Pańskiego
3) Zwiastowania Pańskiego
4) Wniebowzięcia NMP
5) Matki Bożej Różańcowej
6) Niepokalanego Poczęcia NMP
7) Ofiarowanie Pana Jezusa
(Analecta Ordinis Praedicatorum 1967, s. 309).
PRZEPISY POSTNE
1. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje:
a) we wszystkie piątki w roku,
b) w Środę Popielcową.
c) 24 grudnia zachęca się, aby nie spożywać mięsa,
Nie ma obowiązku wstrzemięźliwości jeżeli w piątek wypad-nie uroczystość.
2. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych i zachowanie postu ilościowego:
a) w Środę Popielcową,
b) w Wielki Piątek.
Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje wier-nych, którzy ukończyli 14 rok życia, natomiast post ścisły tych, którzy ukończyli 18 rok życia, a nie rozpoczęli 60-tego.
Wolni są od obowiązku wstrzymania się od potraw mię-snych w piątki:
a) Wszyscy, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywie-nia, w których nie są przestrzegane kościelne przepisy postne,
b) Wszyscy, którzy nie mają możliwości wyboru potraw, a mu-szą spożywać to, co jest dostępne do spożycia.
Dyspensa nie dotyczy Środy Popielcowej i Wielkiego Piątku.
Wierni korzystający z dyspensy powinni pomodlić się w in-tencji Ojca Świętego oraz złożyć drobną ofiarę do skarbonki
z napisem „Jałmużna postna”, albo częściej spełniać uczynki miłosierdzia chrześcijańskiego.
Uwaga!
Przepisy postne należy przypominać wiernym w ostatnią niedzielę przed Środą Popielcową.
PRZYKAZANIA KOŚCIELNE
obowiązujące w Polsce
1. W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy św.
i powstrzymywać się od prac niekoniecznych.
2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.
3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą.
4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokar-mów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach.
5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.
WYKŁADNIA DLA IV PRZYKAZANIA
Wszyscy wierni obowiązani są czynić pokutę. Dla wyra-żenia tej pokutnej formy pobożności chrześcijańskiej Kościół usta-nowił dni i okresy pokuty. W tym czasie chrześcijanin powinien szczególnie praktykować czyny pokutne służące nawróceniu ser-ca, co jest istotą pokuty w Kościele. Powstrzymywanie się od za-baw pomaga w opanowaniu instynktów i sprzyja wolności serca.
– Czynami pokutnymi są: modlitwa, jałmużna, uczynki pobożno-ści i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiąz-ków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post.
– Czasem pokuty w Kościele są poszczególne piątki całego roku i czas Wielkiego Postu.
– Wstrzemięźliwość obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli
14 rok życia we wszystkie piątki i Środę Popielcową.
– Post obowiązuje w Środę Popielcową i w Wielki Piątek wszystkich między 18 a 60 rokiem życia.
– Uzasadniona niemożliwość zachowania wstrzemięźliwości w pią-tek domaga się od chrześcijanina podjęcia innych form pokuty.
– Powstrzymywanie się od zabaw obowiązuje we wszystkie piątki i w czasie Wielkiego Postu.
OBOWIĄZEK ODPRAWIANIA
MSZY ŚW. ZA PARAFIAN
Na mocy kan. 534 nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego proboszcz parafii obowiązany jest odprawić Mszę św. za powie-rzony sobie lud:
1) we wszystkie niedziele roku,
2) w święta nakazane we własnej diecezji.
Jeżeli w jakimś dniu proboszcz nie może ich odprawić wsku-tek uznanej przez prawo przeszkody, winien tego dokonać w te same dni przez kogoś innego albo w innym dniu osobiście.
Ponadto proboszcz, który nie uczynił zadość obowiązkowi odprawiania za parafian, powinien jak najszybciej odprawić tyle Mszy św. za wiernych, ile opuścił.
ŚWIĘTA NAKAZANE W DIECEZJI
Zgodnie z kan. 1246 KPK i prawem zwyczajowym świętami nakazanymi w diecezji są:
a) Boże Narodzenie,
b) Świętej Bożej Rodzicielki Maryi,
c) Objawienie Pańskie,
d) Wniebowstąpienie Pańskie,
e) Ciała i Krwi Pańskiej,
f) Wniebowzięcie Najśw. Maryi Panny,
g) Wszystkich Świętych.
W powyższe święta, a także w dni 26 grudnia, 2 lutego, Po-niedziałek Wielkanocny i w Święto Najśw. Maryi Panny Matki Kościoła, należy zachować porządek świąteczny Mszy św.
i nabożeństw, a wiernych zachęcić, aby jeśli tylko mogą, brali udział we Mszy św. Uroczystą Mszę św. należy w te dni odpra-wiać wieczorem.
KIEDY WOLNO ODPRAWIAĆ
MSZE ŚW. OKOLICZNOŚCIOWE?
Odpowiedź daje następująca tabela:
Dni liturgiczne Msze św. Obrzędowe Msze św. w różnych potrzebach i wotywne
1. Triduum Paschalne
i Wielki Czwartek
2. Niedziele: Adwentu,
W. Postu i Okr. Wlk.
3. Uroczystości
4. Oktawa wielkanocna
5. Środa Popielcowa, Wielki Poniedziałek, Wtorek
i Środa
6. Wsp. wszystkich wiernych zmarłych
Zabronione
7. Niedziele: Okr. Boż. Nar.
i zwykłe
8. Święta
9. Oktawa Boż. Nar.
10. Dni powsz. Adwentu od 17 do 24 grudnia
11. Dni powsz. W. Postu
Dozwolone
Dozwolone z polecenia lub za pozwoleniem Ordynariusza, dla
poważnej przyczyny duszpasterskiej
12. Wspomnienia obowiąz-kowe
13. Dni powsz, Adwentu do 16 grudnia
13. Dni powsz. Okr. Boż. Nar. od 2 stycznia
14. Dni powsz. Okr. Wlk.
Dozwolone Dozwolone, gdy
zachodzi rzeczywista potrzeba duszpasterska
15. Dni powsz. zwykłe Dozwolone
KIEDY MOŻNA ODPRAWIAĆ
MSZE ŚW. ŻAŁOBNE?
1. Informuje o tym następująca tabela:
Dzień liturgiczny Pogrzebowa a. I rocznica
b. Po otrzymaniu wiadomości
o śmierci Codzienne
1. Triduum Paschalne
2. Uroczystości naka-zane
3. Niedziele Adwentu, W. Postu
i Wielkanocy Zabronione
4. Uroczystości nie nakazane
5. Środa Popielcowa, dni Wielki Poniedzia-łek, Wtorek i Środa
6. Niedziele: Okr. Boż. Nar. i zwykłe
7. Oktawa wielkanocna
8. Święta Dozwolone Zabronione
9. Dni powsz. w Okt. Boż. Nar.
10. Wsp. obowiązkowe
11. Dni powsz. Adwen-tu, Okr. Boż. Nar.
i Okr. Wlk. Dozwolone Zabronione
12. Dni powsz. zwykłe Dozwolone
2. Msze za zmarłych
– Mszę pogrzebową można odprawiać w każdy dzień, z wy-jątkiem: uroczystości nakazanych, Wielkiego Czwartku, Triduum Paschalnego oraz niedziel Adwentu, Wielkiego Postu i Wielkanocy. W niedziele zwykłe w ciągu roku Msza św. pogrzebowa jest więc dozwolona [M.p. (+)], chyba że wypada uroczystość która nie pozwala na odprawienie mszy św. pogrzebowej [M.p. (-)].
– Następujące Msze za zmarłych: po otrzymaniu wiado-mości o śmierci, z okazji ostatecznego pogrzebu,
w pierwszą rocznicę śmierci – można odprawić również w dni powszednie oktawy Bożego Narodzenia, we wspo-mnienia obowiązkowe oraz w dni powszednie, którymi nie są Środa Popielcowa i dni Wielkiego Tygodnia.
– Msze zwykłe (codzienne) za zmarłych można odprawiać w dni powszednie w ciągu roku, nawet wówczas, gdy wy-pada wspomnienie dowolne.
JUBILEUSZE KAPŁAŃSKIE 2010 R.
50-lecie święceń kapłańskich
1. KS. BP KAZIMIERZ GÓRNY
2. ks. Michał BODZIOCH
3. ks. Józef GÓRA
4. ks. Ryszard KIWAK
5. ks. Stanisław MAC
6. ks. Józef WOLSKI
7. ks. Władysław ZIMA
8. ks. Józef ŻÓŁTEK
25-lecie sakry biskupiej J.E. ks. bpa Kazimierza GÓRNEGO
25-lecie święceń kapłańskich
1. ks. Bogusław BEMBENIK
2. ks. Stanisław BUSZTA
3. ks. Stanisław DĘBIAK
4. ks. Zbigniew IRZYK
5. ks. Stanisław JAMIŃSKI
6. ks. Andrzej KLUZ
7. ks. Józef KŁOSOWSKI
8. ks. Władysław KRET
9. ks. Andrzej KRUPA
10. ks. Jan KRZYWIŃSKI
11. ks. Zygmunt MARKOWICZ
12. ks. Stanisław MAZUR
13. ks. Tadeusz POLAK
14. ks. Marian RAŹNIKIEWICZ
15. ks. Edward RUSIN
16. ks. Edward RYFA
17. ks. January WĄTROBA
ADORACJE I DNI SKUPIENIA DLA KAPŁANÓW
Usilnie prosimy wszystkich kapłanów diecezji, aby groma-dzili się w trzecie czwartki miesiąca, na adoracje Najświętszego Sakramentu. Adoracje odbywać się będą w kolejnych parafiach dekanatu, a do udziału w nich warto zaprosić również wiernych świeckich.
Terminy w roku liturgicznym 2009/2010 są następujące:
17 grudnia, 21 stycznia, 18 marca, 20 maja, 16 września,
21 października, 18 listopada.
Adwentowy dzień skupienia:
28 listopada 2009:
godz. 10.00 – Sędziszów Młp – Ojcowie Kapucyni
godz. 14.00 – Dębowiec – Księża Saletyni
30 listopada 2009:
godz. 15.00 – Rzeszów – WSD
godz. 19.00 – Rzeszów – WSD
Wielkopostny dzień skupienia:
27 lutego 2010:
godz. 10.00 – Sędziszów Młp – Ojcowie Kapucyni
godz. 14.00 – Dębowiec – Księża Saletyni
1 marca 2010:
godz. 15.00 – Rzeszów – WSD
godz. 19.00 – Rzeszów – WSD
DEKRET PENITENCJARNI APOSTOLSKIEJ
O ODPUSTACH NA ROK KAPŁAŃSKI
Dla ubogacenia darem świętych odpustów specjalnych nabo-żeństw sprawowanych w Roku Kapłaństwa ogłoszonym ku czci świętego Jana Marii Vianneya.
Bliski jest dzień obchodów 150. rocznicy pobożnego przejścia do nieba świętego Jana Marii Vianneya, Proboszcza z Ars, który na ziemi był godnym podziwu wzorem prawdziwego pa-sterza w służbie owczarni Chrystusa.
Ponieważ przykład Jana Marii Vianneya może zainspirować wiernych, w szczególności kapłanów, do naśladowania Jego cnót, Papież Benedykt XVI postanowił, że od 19 czerwca 2009 r. do 19 czerwca 2010 r. w całym Kościele będzie celebrowany Rok Kapłaństwa, podczas którego duchowni jeszcze bardziej umocnią swoją wierność Chrystusowi poprzez pobożne rozmy-ślania i święte nabożeństwa oraz inne stosowne praktyki. Ten święty okres rozpocznie się w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, w Dniu Modlitw o Uświęcenie Kapłanów, nieszpo-rami, które Benedykt XVI będzie celebrował wobec relikwii świętego Jana Marii Vianneya, przywiezionych specjalnie do Rzymu na tę okazję przez Biskupa diecezji Belley-Ars. Ojciec Święty zakończy Rok Kapłaństwa na placu Świętego Piotra
w Rzymie w obecności duchownych przybyłych z całego świata, którzy odnowią złożone przyrzeczenie wierności Chrystusowi
i ożywią więzy kapłańskiego braterstwa. Duchowni przez modli-twę i dzieła miłosierdzia będą zabiegać, aby otrzymać od Chry-stusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana łaskę świadectwa cnotami wiary, nadziei i miłości oraz innymi tak, by również zewnętrznym sposobem życia ukazywali pełne oddanie dobru duchowemu Ludu Bożego, które Kościół ceni ponad wszystko.
Dar świętych odpustów, których Penitencjaria Apostolska obecnym Dekretem wydanym zgodnie z wolą Ojca Świętego udziela w czasie Roku Kapłaństwa, niech pomoże jak najpełniej osiągnąć tak upragniony zamiar. Dlatego też:
A. Kapłani, którzy w skrusze serca w jakimkolwiek dniu poboż-nie odmówią przynajmniej jutrznię lub nieszpory przed wy-stawionym publicznie do adoracji lub obecnym w tabernaku-lum Najświętszym Sakramentem i – za przykładem święte-go Jana Marii Vianneya – oddadzą się duchem ochoczym
i hojnym celebracji sakramentów, przede wszystkim sakra-mentu pokuty, uzyskać mogą odpust zupełny, który będą mogli ofiarować również za zmarłych kapłanów, pod warun-kiem przystąpienia do sakramentalnej spowiedzi, przyjęcia Komunii Świętej oraz odmówienia modlitwy w intencjach Oj-ca Świętego. Kapłani mogą ponadto uzyskać odpust cząst-kowy, także możliwy do ofiarowania za zmarłych kapłanów, jeśli pobożnie odmówią przepisane modlitwy o uświęcenie życia i o gorliwe wypełnianie powierzonych im zadań.
B. Wszyscy wierni, którzy w pokorze serca w kościele albo
w kaplicy będą uczestniczyć pobożnie we Mszy Świętej, ofiarując tego dnia modlitwy i dobre uczynki w intencji ka-płanów, aby Jezus Chrystus Najwyższy i Wieczny Kapłan ich uświęcił i kształtował według swego Serca, mogą uzy-skać odpust zupełny pod warunkiem przystąpienia do sa-kramentalnej spowiedzi i odmówienia modlitwy w inten-cjach Ojca Świętego w dniach, w których rozpoczyna się
i kończy Rok Kapłaństwa, w dniu 150. rocznicy śmierci świętego Jana Marii Vianneya (4 sierpnia 2009 r. – przyp. red), w pierwsze czwartki miesiąca oraz w inne dni wyzna-czone przez poszczególnych ordynariuszy dla pożytku wier-nych. Zachęca się, aby w kościołach katedralnych i parafial-nych kapłani, którym powierzona jest tam posługa duszpa-sterska, prowadzili odnośne nabożeństwa, celebrowali Msze Święte i sprawowali sakrament pokuty.
Osoby w podeszłym wieku, chorzy i wszyscy, którzy ze słusz-nych powodów nie mogą wychodzić z domu, mogą uzyskać odpust zupełny, jeśli – w duchu wyzbycia się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu i z zamiarem wykonania, jak tylko bę-dzie to możliwe, trzech zwykłych warunków odpustu – we wła-snym domu albo tam, gdzie przeszkoda ich wstrzymuje,
w dniach wyżej wskazanych odmówią modlitwy o uświęcenie kapłanów i ofiarują z ufnością Bogu przez Maryję, Królową Apostołów, swoje cierpienia i niewygody życia.
Udziela się, wreszcie, odpustu cząstkowego wszystkim wiernym, ilekroć pobożnie odmówią pięć razy Ojcze nasz…, Zdrowaś, Maryjo… i Chwała Ojcu… albo inną modlitwę specjal-nie zatwierdzoną ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa, by wyprosić kapłanom łaskę zachowania czystości i świętości życia.
Obecny Dekret jest ważny przez cały okres trwania Roku Ka-płaństwa. Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.
Dan w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 25 kwiet-nia, w święto świętego Marka Ewangelisty, Roku Pańskiego 2009.
James Francis Card. Stafford
Penitencjarz Większy
Gianfranco Girotti, OFM Conv.
Biskup tytularny Mety, Regens
